X
تبلیغات
" هیـــــوا "
بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست ...

بنشين برايت حرف دارم در دلم غوغاست
وقتى که شاعر حرف دارد آخر دنياست

شاعر بدون شعر يعنى لال! يعنى گنگ
در چشم هاى گنگ اما حرف دل پيداست


با شعر حق انتخاب کمترى دارى
آدم که شاعر مى شود تنهاست يا تنهاست

هرکس که شعرى گفت بى ترديد مجنون است
هر دخترى را دوست مى دارد بدان ليلاست

هر شاعرى مهدى ست يا مهدى ست يا مهدى ست
هر دخترى تيناست يا ساراست يا رى راست

پروانه ها دور سرش يکريز مى چرخند
از چشم آدم ها خل است از ديد من شيداست

در وسعتش هر سينه داغ کوچکى دارد
دريا بدون ماهى قرمز چه بى معناست

دنيا بدون شاعر ديوانه دنيا نيست
بى شعر، دنيا آرمانشهر فلاطون هاست

من بى تو چون دنياى بى شاعر خطرناکم
من بى تو واويلاست دنيا بى تو واويلاست

تو نيستى وآه پس اين پيشگويى ها
بيخود نميگفتند فردا آخر دنياست

تو نيستى و پيش من فرقى نخواهد کرد
که آخر پاييز امروز است يا فرداست

يلداى آدم ها هميشه اول دى نيست
هرکس شبى بى يار بنشيند شبش يلداست



# مهدی فرجی

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم مرداد 1392ساعت 18:50  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 



          با این همه رقاصه در دربار امشب، رقص تو باید باب میل شاه باشد

          ای دختر قاجار، من طاقت ندارم      رقصت بلند و دامنت کوتاه باشد


                 خلخال در پا کرده ای یا شور بر پا؟
         
                           پیچیده عطر گیسویت در قصر حالا

                                     مثل خوره این ترس افتاده به جانم

                                                   پایان مجلس شاه خاطرخواه باشد


          می چرخی و آئینه های سقف در من، می ایستی، آئینه های سقف در تو

                           اینکه چه ها آئینه در آئینه دیدم بهتر فقط بینی و بین الله باشد!

          از رقصت احساس شعف دارند آن ها ، دور تو جام می به کف دارند آن ها

          سربازها دالان برایت باز کردند تا پیش پای تو فقط یک راه باشد

          یک چرخ کامل می زنی، سرباز اول...
          
                          یک چرخ کامل می زنی، سرباز آخر...

          انگار پشت نرده ها باشی و این سو تصویر تو گاهی نباشد گاه باشد

                    حالا از این جا مات می بینم تنت را، حالا نمی بینم از این جا دامنت را

                    حالا تو با یک مرد گرم رقص هستی از دور پیدا نیست، شاید شاه...


محمد حسین ملکیان (فراز)

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم فروردین 1392ساعت 13:32  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 


                                   دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

                                   تا خصم نداند که تو را می‌نگرستم

                                   روزی به درآیم من از این پرده ناموس

                                   هر جا که بتی چون تو ببینم بپرستم...

                                   المنه لله که دلم صید غمی شد

                                   کز خوردن غم‌های پراکنده برستم

                                   آن عهد که گفتی نکنم مهر فراموش

                                   بشکستی و من بر سر پیمان درستم

                                   تا ذوق درونم خبری می‌دهد از دوست

                                   از طعنه دشمن به خدا گر خبرستم

                                   می‌خواستمت پیشکشی لایق خدمت

                                   جان نیک حقیرست ندانم چه فرستم

                                   چون نیک بدیدم که نداری سر سعدی

                                                     بر بخت بخندیدم و                بر خود بگرستم!




 

sa21


               عشقت پلنگ وحشی آدم شکار کن

               چشمت رمیده آهوی دائم فرار کن

                                گیسوی عنبرین تو سنبل به باد ده

                                ابروی خنجرین تو گل تار و مار کن

               یک تابش از نگاه شما آفتاب سوز

               یک بوسه از بهار لبت غنچه خار کن

                                                         اخم تو دی کننده ی اردیبهشت ماه

                                                   لبخند جانفزات زمستان بهار کن

               بردی ز دل قرار و قرار اینچنین نبود

                                    ای دلبر فراری دل بی قرار کن

                                                      با من شبی بساز و مکن فکر ننگ و نام

                                                      ای نام نیک یک شبه بی اعتبار کن

                       مانند حسن خویش که مانده است ماندگار

                              آه ای غزال من غزلم ماندگار کن!


#محمد رضا طهماسبی

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم مهر 1391ساعت 14:58  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 


                           نيمه شب بود و غمي تازه نفس

                           ره خوابم زد و ماندم بيدار

                           ريخت از پرتو لرزنده ي شمع

                           سايه ي دسته گلي بر ديوار

 

                           همه گل بود ولي روح نداشت

                           سايه اي مضطرب و لرزان بود

                           چهره اي سرد و غم انگيز و سياه

                           گوئيا مرده ي سرگردان بود !

 

                           شمع , خاموش شد از تندي باد ,

                           اثر از سايه به ديوار نماند !

                           کس نپرسيد کجا رفت , که بود

                           که دمي چند در اينجا گذراند !

 

                           اين منم خسته درين کلبه تنگ

                           جسم درمانده ام از روح جداست

                           من اگر سايه ي خويشم،  يا رب

                           روح آواره ي من کيست؟     کجاست ؟


# فریدون مشیری



دوباره شب شده و دست هام می لرزد

صدات حرف ندارد ، صدام می لرزد

برای من که جهانم خلاصه در شعر است
                                                  ...

این شعر بلند از "امیر علی سلیمانی" در "ادامه مطلب"



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم خرداد 1391ساعت 21:9  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 
 


                                مرا ندیده بگیرید و بگذرید از من 
                                که جز ملال نصیبی نمی برید از من 

                                زمین سوخته ام نا امید و بی برکت 
                                که جز مراتع نفرت نمی چرید از من 

                                                       عجب که راه نفس بسته اید بر من و باز 
                                در انتظار نفس های دیگرید از من 

                                خزان به قیمت جان جار می زنید اما 
                               
بهار را به پشیزی نمی خرید از من 

                                شما هر آینه، آیینه اید و       من همه آه 
                                عجیب نیست کز اینسان مکدرید از من 

                                اگر فرو بنشیند ز خون من عطشی

                       چه جای واهمه؟  تیغ از شما  ورید از من 


                                برایتان چه بگویم زیاده بانوی من 
                                شما که با غم من   آشناترید از من

 

       *حسین منزوی

 

                                غرق در اندیشه ات سوار اتوبوس شدم

                                چند سکه ای به راننده دادم بابت کرایه ی دو نفر

                                                            پیش از آن که دریابم تنهایم ...



*ریچارد براتیگان

 



                                         تا کی جفا کشم زتو ای بی وفا، برو

                                         بگذاشتم به مدعیان مدعا، برو

                                         آن ها که درقفای تو گفتیم، گفته ایم...

                                                                        تا وا نکرده ایم لب،از پیش ما برو

                                         دشمن نکرد آنچه تو کردی به دوستی

                                         بیگانه ام دگر، برو ای آشنا برو

                                                         امیدصلح نیست دگر، نیست نیست نیست

                                         منشین، برو  برو  برو ای بی وفا برو

                                         برخود حرام کرده مشامم شمیم او

                                                           هستند بی خودان دگر،ای صبا!  برو!



 

*ظهوری ترشیزی/قرن ده ویازده


 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1390ساعت 16:49  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 

 

 

                                               مي خواهم آنقدر به عقب برگردم

                                               كه غار كوچكمان را

                                               نقاشي هاي تو پر كرده باشد ...

 

                                                              من با شكاري به غار برگردم و

                                                                       زخم هايم را به تو بسپارم...

 

 

* محمد رضا نامدارپور

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آذر 1390ساعت 14:4  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 


در کاسه های آبدار بوسه می ریزی ، معجونی از لب هات را با برف و شاتوت و...

 یک اتفاق ترش بعد از صرف فالوده ، دروازه قرآن، بوسه بازی، آبلیمو، تو !

 

در دست هایم گیج کولی های شیرازی، سر می کشد صحرا به صحرا دلبری هایت

من ببر، ببر سال های طالعی چینی، تا انتهای دشت ها آهو به آهو تو

 

 آهنگ در آهنگ می لرزانی از اینجا، موسیقی ابیات را در لرزش رقصت

 با جینگه جینگه ساز میای از بالای شیراز، تا جینگه جینگه هی بلرزونی النگوتو

 

اول عروس باغچه ها شی گل بپاشونی، بعدش حنا بندازی برگای درختارو

 پروانه ها لپ گلیتو بند بندازن، با شاخکای نرمشون بردارن ابروتو

 

بعدش بذاری تو بهار پاک اندامت خودرو تر از گلهای روی پیرهنت باشم

 هر روز ببافی پیچکاتو دور بازوهام، هر شب به آغوشم بپاشی عطر شب بوتو

 

 دنیا عروس دومادیای بچگیمونه، تو کوچه ها مثه دلم عمریه گم کردم

 دستامو تو دست عمو زنجیر بافاتو، دسمالمو زیر درخت آلبالوتو...

 □□□

دروازه قرآن را کنارم مست رقصیدی، آرام کن طوفان ضرب آهنگ شعرم را

 آرام کن ساز النگوهات را بانو! تا کل دنیا را نکردی مات ومبهوت و ↓

                                               دیوانه ی چشمان نازت!

                                                                 نرگس شیراز!

                              امشب مدامم مست می دارند گیسو هات

 هر دم خرابم می کنی و باز می سازی در فال حافظ با فریب چشم جادو تو

 

...یک اتفاق ترش مشغول خودش کردست، تا نیمه شب ذهن تمام نیمکت ها را

  در کاسه های آبدار بوسه می ریزی، معجونی از لب هات را با برف و شاتوت و...

 



* حامد عباسیان


 


                                       نمی درد
                                          عاشق می شود؛

                                                          گرگِ باران دیده!


*عبدالصابر كاكايي

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم آذر 1390ساعت 11:0  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 

 

 

          تلویزیون؛ که داشت روباهی، می جوید استخوان پایش را

          ناگهان خون به دوربین پاشید ... و سیاهی گرفت جایش را

 

             برق رفته است، شمع روشن کن نذرکن مرده باشد آن روباه

                                                 زجر از این بیشتر؟ که صدها چشم دوره کردند انزوایش را

 

                 نکند این سیاهی از شب نیست همه جا ردپای روباه است

                 شمع از زیر صورتت که گذشت دیدم آن لحظه چشم هایش را

 

                 استخوان در گلوی من مانده است و تو خود را در انزوا خوردی

                     عشق، تعلیق دام و روباه است، خوب بازی کن این نمایش را !

 

                زنگ در؛ کیست؟ شاید آن روباه با سه پا آمده ست خانه ی تو

                                      ... گوشم از خنده هات پر شده است می شود کم کنی صدایش را ؟؟

 

 

*امیر حسین نیکزاد

 

            با همه بی سر و سامانی ام 
                بــــاز به دنبال پریشانی ام

                 طاقت فرسودگی ام هیچ نیست
                 در پی ویران شدنی آنی ام 

                            دلخوش گرمای کسی نیستم
                 آمده ام تا تو بسوزانی ام

                                                 آمده ام با عطش سالها
                                                 تا تو کمی عشق بنوشانی ام

                 ماهی برگشته ز دریا شدم
                                     تا که بگیری و بمیرانی ام

                 خوبترین حادثه میدانمت
                 خوبترین حادثه میدانی ام؟

                 حرف بزن! ابر مرا باز کن
                 دیر زمانی است که بارانی ام


                                                      حرف بزن، حرف بزن، سالهاست
                              تشنه یک صحبت طولانی ام


                 ها به کجا میکشی ام خوب من؟

 
                                                         ها نکشانی به پشیمانی ام

 

* محمدعلی بهمنی

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم تیر 1390ساعت 13:15  توسط محمد رضا نامدارپور (هیــــوا) | 
 
صفحه نخست
اينجا كليك نكنيد
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
آمار وبلاگ هيـــــ وا
پروفايل محمد رضا نامدارپور
پروفايل هیوا در شعر نو
پروفايل هیوا در كلوب
پروفايل هیوا در چكاوك
پروفايل هیوا در دوره
پروفايل هیوا در بلاگفا
پروفايل هیوا در پرشين بلاگ
مرا مجسمه کن تا خدای من باشي
# نصب هرگـونه پوستر و آگهی در
این وبلاگ پـیـگـرد قـانـونـی دارد!

# هرگونه استفاده یا سوءاستفاده
از مطالب این وبلاگ کار خیلی بدیه!

# ارسال هرگونه بسته ی پستی
- بجز بمب! -
برای عموم آزاد است!!!


شعرهای محمد رضا نامدارپور
شعر هیوا در سوشلیغا
شعر هیوا در الف.سعدی
شعر هیوا در شعر نو 1
شعر هیوا در شعر نو 2
شعر هیوا در شعر نو 3
شعر هیوا در شعر نو 4
شعر هیوا در شعر نو 5
شعر هیوا در شعر نو 6
شعر هیوا در شعر نو 7
شعر هیوا در شعر نو 8
شعر هیوا در شعر نو 9
شعر هیوا در سی پل
شعر هیوا در بلاد شاپور
شعر هیوا در دلتنگی هام
شعر هیوا در خانه دوست
شعر هیوا در هم میهن
شعر هیوا در ایران پردیس
شعر هیوا در پی سی ورد
شعر هیوا در نیمکت
شعر هیوا در اشعار عاشقانه
شعر هیوا در آدم برفی ها
شعر هیوا در بهاردوست
شعر هیوا در آسمان
شعر هیوا در هلیا
شعر هیوا در خانه ادریس ها
مصاحبه هاي محمد رضا نامدارپور
ادبيات آييني، داستان هاي آييني -ايكنا
آسيب شناسي كنگره هاي ادبي كشور -ايكنا
خبرگزاري برنا
پیوندهای روزانه
امیر علی سلیمانی
زنجیغ
خروج
گروه دف نوازی هیـــــوا
شاعرانه ها
تقویم ها که بدرقه ام کردند
سایت تخصصی سینما تئاتر
سایت تخصصی موسیقی
آدالار
نالالایی
تازه های ادبی
شعر زن شمال
مریم حقیقت
ابراهیم اسماعیلی
مهدی فرجی
پرویز بیگی
سید مهدی موسوی
روح اله محمدی (مانی)
حسین حاجی هاشمی
از فرودینه تا جور
آرشیو پیوندهای روزانه
هیــــ وا نوشته های پیشین
هفته سوم شهریور 1385
هفته دوم شهریور 1385
هفته دوم مرداد 1385
هفته اوّل مرداد 1385
هفته سوم تیر 1385
هفته چهارم خرداد 1385
هفته اوّل خرداد 1385
هفته چهارم اردیبهشت 1385
هفته دوم اردیبهشت 1385
هفته سوم فروردین 1385
هفته اوّل فروردین 1385
مرداد 1392
فروردین 1392
مهر 1391
خرداد 1391
بهمن 1390
آذر 1390
تیر 1390
فروردین 1390
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آبان 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
آرشيو
آرشیو موضوعی
موسیقی
نقد
معرفی کتاب
شعر
عکس
دلگویه
اطلاعیه-فراخوان
پیوندها
هيـــــــ وا در پرشين بلاگ
گروه دف نوازی هیـــــوا
محمد علی بهمنی
جهان را جدي گرفته ايد
انزوا
استاد ناصر صارمی
منيژه رضوان
فوران
معبد خورشیدعشق
واران
محمد کاظم کاظمی
خون هر آن غزل که ...
الیاس علوی
هوش جنون
بهار اندام
دکتر داوود بیات
ایستگاه شعر
فراخوان ها
شرقی
یاس وحشی
ناگهانی ها-مهدي ملكي
غزل پریش
غزل برهانی
در حوالی اشراق
دل زنده ها
شب زنده ها
نی نوا
کمانگیر-نرگس شعبانی
حسب حال هایی حبسیه گونه
دوئل يك نفره-بكراني
کانون ترانه اصفهان
آواژه - ترانه
دفينه
دریای گوشه گیر- م ر طاهري
دلشوره های دریا- فائزه اميني
سه تا نقطه-اصغر صالحي
ارتفاع خاموش- ایمان صابری
 

 RSS